همان شب كه تو با من مي پريدي ... دلم را از ذره ذره از وجودم مي بريدي
به نام خدا
سلام .تعجب نکن این مطالبی که دروبلاگ نوشته می شود شاید کمی بی ربط باشد ولی مربوط به کلاس وبلاگ نویسی می باشد که این روزها دردانشگاه دایر می باشد ومن هم دراین کلاسها شرکت میکنم
پس تاچندروزآینده تمام مطالب وبلاگم مربوط به کلاس وبلاگ نویسی می باشد
یا هو
ما دانشجویان دانشگاه فیروزاباد بی احترامی به ساحت مقدس بنیانگذار انقلاب را محکوم میکنیم
به نام خدا
امروز بالاخره پس ازمدتی کلاس وبلاگ
نویسی شروع شد
کاش کودک بودم تا بزرگ ترین شیطنت زندگی ام نقاشی روی دیوار بود. ای کاش کودک بودم تا از ته دل تبسمی تلخ بر لب داشته باشم. ای کاش کودک بودم تا در اوج ناراحتی و درد با یک بوسه همه چیز را فراموش کنم./
.......................................................
شبهای انتظار زیادی بی تو در امتداد رؤیا، رهگذر کوچه های بن بست بودم تا ستاره ی دنباله دار خود را در جوار ماه تابان؛ با اندیشه ی خیال ملاقات باوفاترین دوست سفر کرده ام بیابم؛ اما سایه خیالی آخرین ستاره ام که شب رؤیای خیس مرا مستانه رقم می زد، باز شبانه وعده ی گذر دوست با در دست داشتن رز زرد و گل ارکیده را به من داد هر چند که رز زرد بی تو به نیلوفر مردابی می ماند که چشم انتظار خورشید شب است! و همان شب بود که به خود گفتم چرا فردا؟ و از آن شب بود که دلبسته تو شدم و این سرآغازی بود برای با تو ماندن و برای تو سرودن. تقدیم به دنیای خوبی ها و مهربانی ها
